Mijn droom van Jezus

Ik bad de Here Jezus: Heer, wilt u mij iets van uw zaligheid laten ervaren! Op een ochtend kreeg ik een droom die ik in detail mocht onthouden. Of ik wakker was of sliep wist ik niet. Ik bevond mij in een woestijnachtig gebied. Voor mij, op een afstand van ongeveer 2 meter, stond een persoon, gekleed in touareque kledij, zoals het nomade-volk in Noord-Afrika wel draagt. Zijn gezicht en hoofd, behalve de ogen, waren omwonden met doeken ter bescherming van zon, zand en wind. Plots begon hij met een hand de wikkels te verwijderen om Zijn gelaat te tonen. Ik stond als aan de grond genageld. Ik zag de gelaatstrekken van een man, heel gewoon, maar toch een bijzonder en vredig gezicht. Met de meest doordringende, ontfermende, prachtige ogen die een mens zich maar kan voorstellen. Toen herkende ik Hem, het was Jezus. Ik wist gewoon dat dit de Heer was, terwijl ik Hem nooit gezien had. Wat moest ik doen, wat moest ik zeggen, roerloos enige tijd. Ik wist het niet. "Je hoeft niets te zeggen" kwam er in mijn gedachte. De wereld om mij heen scheen te vervagen, en te veranderen in de hemel. Op dat moment strekte de Heer in een gebaar Zijn armen uit, sloeg zijn armen om mij heen en omhelsde mij. Wat ik toen voelde is moeilijk te beschrijven. Ik ervaarde een heerlijkheid van liefde, vrede, warmte, rust en zorgeloosheid. Zoals in het boek Openbaring beschreven staat: God zal iedere traan afwissen, geen zorgen zullen er meer zijn. De plek waar de ziel rust vindt, en waar hij niet meer weg wil. Vredig werd ik wakker en wist dat mijn gebed verhoord was, maar ook een wens om daar weer bij en met Jezus te zijn. Dank u Here Jezus.